Piułsucki, Piłsutski, Pisucki? O wymowie i pochodzeniu nazwiska Piłsudski słów kilka

Nazwisko marszałka Piłsudskiego odmieniane jest w tych dniach przez wszystkie przypadki. Na co dzień z jego wymową mierzą się też mieszkańcy większych polskich miast, gdzie nazwano nim ulice, szkoły, place.

Nie wydaje się Wam jednak, że brzmi nieco dziwnie, wręcz obco? A jak właściwie je wymówić?

Nazwisko Piłsudski pochodzi od nazwy miejscowości Piłsudy  (litewskie Pilsotas, Żmudź).

Prawdopodobnie pierwszą utworzoną formą było Piłsudskij, które następnie przekształciło się w Piłsudski za sprawą zamiany końcówki wschodniosłowiańskiej w przyrostek polski pochodzenie szlacheckiego (-ski). Nie zastosowano jednak do końca reguł polskiej ortografii, według której powinno ono raczej brzmieć Piłsudzki, analogicznie do gród – grodzki, Kronsztad – kronsztadzki, Szwedz – szwedzki (rzeczowniki z tematem zakończonym na -d).

Nie zdecydowano się również na uproszczenie ze względów fonetycznych, które doprowadziłoby do powstania formy Piłsucki. W wielu przepadkach  stało się tak z rzeczownikami o końcówce -ski, kiedy było to usprawiedliwione zbiegiem trzech lub więcej spółgłosek w wyniku połączenia rdzenia i przyrostka, np. francuzski –> francuski, mężski –> męski.

Wiemy zatem, że nazwisko Piłsudskie wywodzi się z Litwy, poddane zostało procesom słowotwórczym typowym dla języków wschodniosłowiańskich i mogłoby brzmieć inaczej. Skoro jednak przyjęło się i zostało w takiej formie to jak je wymawiać?

Poprawna wymowa to [piłsutski] lub [piłsucski] – z wyraźnym ł, t i s.

Wymowa [piusucki], [piułsucki], [pisucki] jest błędna.

Błędy w wymowie to jednak tylko jeden problem, bowiem często zdarza się, że nazwisko to zostaje zapisane jako Piłusudski, Piułsudski, Piułsucki,  Piłusucki, Piłsudzki czy Piłsucki.

 

 

Podziel się słowem lub dwoma

komentarzy

Dodaj komentarz