Jakie małżeństwo, takie nazwisko


Zastanawiało Was kiedyś dlaczego Hiszpanie mają tyle nazwisk? Albo czy wszędzie kobieta wychodząc za mąż przybiera nazwisko męża?

Kobieta i mężczyzna decydują się na ślub, rodzi się dziecko. I co teraz z nazwiskami?

Zróbmy krótki wybiórczy przegląd według krajów:

Polska: kobieta i dzieci przyjmują nazwisko męża/ojca

Włochy: kobieta nie zmienia nazwiska, dzieci przyjmują nazwisko ojca

Hiszpania: małżonkowie nie zmieniają nazwisk, dzieci dziedziczą pierwsze nazwisko po ojcu, a drugie po matce (czyli pierwsze z dwóch nazwisk ojca i pierwsze z dwóch nazwisk matki)

Brazylia i Portugalia: małżonkowie nie zmieniają nazwiska, dzieci dziedziczą pierwsze nazwisko po matce, a drugie po ojcu (czasami dziedziczą po dwa nazwiska i w efekcie sami noszą cztery nazwiska)

Islandia: zachował się tu stary skandynawski system nazwisk, co oznacza, że nie występują nazwiska w takim kształcie jak w innych europejskich krajach, lecz tylko nazwiska patronimiczne.

Nazwisko odojcowskie tworzymy poprzez dodanie do imienia ojca końcówki -sson (dla syna) lub -dottir (dla córki). Na przykład syn osoby o nazwisku Jon Einarsson będzie nazywał się Jonsson. W przypadku córki nazwisko będzie brzmiało Jonsdottir.

Niekiedy Islandczycy nadają dzieciom nazwiska matronimiczne (utworzone od imienia matki).

Który model wydaje się Wam najlepszy? Może macie pomysł na zupełnie nowy sposób poradzenia sobie z nazwiskami?

Podziel się słowem lub dwoma

komentarzy

Dodaj komentarz